De Steenwieker

‘Ik ben een echte BM’er geworden’
vrijdag 30 maart 16:05
Door Don van der Veen

STEENWIJKERWOLD - ‘Kijk die heb ik nog’, Jannes Mulder toont twee zonnebrillen. Het enige dat hij zo ongeveer mee terug heeft genomen van zijn reis naar Mongolië. ‘Shirts, en andere kleding heb ik bijna allemaal wegegeven. Ook had ik schaatsjes meegenomen voor de kinderen daar, wat waren ze er blij mee, ze reden er zo op weg. De armoede in Mongolië is vreselijk. Er zijn mensen bij die verdienen nog geen 25 euro in de maand.’ Jannes Mulder was in Mongolië speaker bij schaatswedstrijden van Stichting Weissensee Marathon.
De brillen gingen mee terug. ‘Al viel dat nog niet mee, iedereen wilde ze hebben. Toen ze in de gaten kregen dat ik de brillen niet kwijt wilde, vroegen ze of ze samen met mij op de foto mochten. Dat was goed en daarbij mochten de Mongolen één van mijn brillen op. Ik ben dus een echte BM’er (bekende Mongoliër) geworden. Maar brillen daar is markt voor in Mongolië, Nico kan hier zo een winkeltje beginnen.’Jannes spreekt ook van een aantal bijzondere ontmoetingen, onder meer met oud-Steenwijkers. ‘En dat vond ik wel gezellig want dan had je ’s avonds wat te kletsen bij het nuttigen van de borrel. Zo heb ik daar gesproken met een meneer De Boer uit Nieuwleusen. Hij heeft zeventien jaar lang in Steenwijk gewoond. Zijn vader was vroeger directeur bij Nobelco en zelf heeft hij gevoetbald bij vv Steenwijk. Ook heb ik twee vrienden ontmoet die hun jeugdjaren in Steenwijk doorbrachten, de heren Kappelhof en Aberson. Het was reuze gezellig met al die oude Steenwijkers.’
De schaatsspeaker maakte ook kennis met Roel de Vries uit Belt-Schutsloot en zijn Australische vriendin mevrouw Lammers. ‘Ze hebben elkaar op de Weissensee leren kennen. Hun volgende reisdoel was Peking en vervolgens zullen ze wel een beetje pendelen tussen Belt-Schutsloot en Australië.’
De spraakwaterval uit Steenwijjkerwold was ook een aantal malen te bewonderen op de Mongoolse beeldbuis. ‘Vroegen ze om een gesprekje met een tolk er bij, was wel lachen allemaal. De geluidsinstallatie die ze daar hadden was overigens prima. En er werd op het ijs ook muziek gedraaid. Eerst Mongoolse muziek, maar dat hebben we snel vervangen door muziek van Bauer, Jannes en noem maar op.’
De afsluitende Mongoolse barbecue viel wat minder in de smaak. ‘Ik zag allerlei mensen slepen met melkbussen. Mijn eerste gedachte was dat ze carbid gingen schieten, maar dat bleek niet zo te zijn. De bussen werden gevuld met water, aardappelen en wortels. Vervolgens werd er een schaap geslacht. Dat hebben ze alles met elkaar een uur of vier laten koken. Allemaal heel goed bedoeld, de mensen zijn daar erg vriendelijk, maar smakelijk was het niet. Nee, dat kan ik niemand aanbevelen...’